Prof. Dr. Gülistan KARADENİZ
Özet
Gebelikte aşılama, yalnızca gebenin enfeksiyondan korunmasını değil, plasenta yoluyla aktarılan antikorlar sayesinde yaşamın ilk aylarında bebeğin korunmasını da amaçlar. Gebelik döneminde rutin önerilen aşılar; inaktif influenza aşısı (gebeliğin herhangi bir trimesterinde ve her influenza sezonunda), tetanos-difteri-aselluler boğmaca aşısı (Tdab) (18-24. gebelik haftaları arasında, her gebelikte), maternal RSVpreF aşısı (üçüncü trimesterde, çoğunlukla 32-36. haftalar arasında) ve ulusal öneriye göre COVID-19 aşısıdır. Eşlik eden hastalıklar, temas, zorunlu seyahat ve pandemi gibi riskli durumlarda gebelikte özel olarak uygulanabilen başlıca aşılar; pnömokok aşıları (PCV veya PPSV23), hepatit A ve hepatit B aşıları, meningokok aşısı (dort serotip meningokok konjuge aşısı-MenACWY), Haemophilus influenza tip b (Hib) konjuge aşısı, inaktive polio (IPV) aşısı ve kuduz aşısıdır. Gebelikte uygulanmayan aşılar; MMR (kızamık, kabakulak, kızamıkçık), suçiçeği (varisella), intranazal canlı influenza, BCG ve oral canlı Tifo aşılarıdır. İnsan papilloma virüs (HPV) ve Zona (rekombinant zoster) aşıları canlı olmamakla birlikte gebelikte uygulanmaz, rutin olarak doğum sonrasına ertelenir. Canlı atenue aşılar genel olarak gebelikte uygulanmaz, ancak yanlışlıkla uygulanmaları tek başına gebeliği sonlandırma endikasyonu değildir. Rutin uygulanan ve özel durumlarda uygulanabilen aşılar ile hem gebeleri hem de bebekleri korumak gerekir.